ઓખાહરણ, કડવું -૮૨ થી કડવું- ૯૩ મું. / okhaharan

કડવું-૮૨ મું.

       રાગ ગુર્જરી – કૃષ્ણ કેરી તરુણી, નિંદ્રા નવ પોઢશો રે; અનિરૂદ્ધને લઈ સંચરો રિવતી જાગવું રે, બળભદ્ર કેરી તરુણી, નિંદ્રા નવ પોઢશો રે; અનિરૂદ્ધને તે લઈ સંચરો, રૂક્ષ્મણી જાગવું રે. વાસુદેવ કેરી તરુણી, નિંદ્રા નવ પોઢશો રે; અનિરૂદ્ધને તે લઈ સંચરો, રૂક્ષ્મણી જાગવું રે, મહાદેવ કરી તરુણી નિંદ્રા નવ પોઢશો; ઓખાબાઈને તે લઈ સંચરો, શુધ બુધ જાગવું રે, ગણપતિ કરે તરુણી, નિંદ્રા નવ પોઢશો રે; ઓખાબાઈને તે લઈ સંચરો, શુધબુધ જાગવું રે બાણાસુર કેરી તરુણી, નિંદ્રા નવ પોઢશો રે; ઓખાબાઈને તે લઈ સંચરો; બાણામતિ જાગવું રે, કૌભાંડ કેરી તરુણી નિંદ્રા નવ પોઢશો રે, ઓખાબાઈને તે લઈ સંચરો, રૂપવતી જાગવું રે.

                                      કડવું -૮૩ મું.

       રાગ ધોળ – હલહલ હાથણી શણગારી રે, ઉપર ફરતી સોનાની અંબાડી રે, તેના ઉપર બેસે વરજીની માડી રે, સોનેરી કોર કસુંબલ સાડી રે. માથે મોડ ભમરિયાળો ઝળકે રે ઉષ્ણોદકે વરને કરાવ્યું સ્નાન રે, નાનાં વિધનાં વસ્ત્ર પહેરાવ્યાં પરિધાન રે, કનક મેખલા પોંચીઓ; બાજું બંધ રે, અનુપમ ઉપજ્યો આનંદ રે, મુગટ મણિમય ધર્યો અનિરૂદ્ધ શીશ રે. ઝળકે ઝળકે ઉદય જ જેવો દીસે રે, કસ્તુરીનું તિલક કર્યું છે ભાલે રે વળતી, તેને ટપકું કર્યું છે ગોરે ગાલે રે; હળધરનો જશ બોલે બધા જન રે, જાદવ સહિચ શોભે છે જુગતજીવન રે. સાત પાંચ સોપારી શ્રીફળ અપાય રે, વરજીને તો ઘોડીની વેળા થાય રે.

                              કડવું -૮૪ મું.

       રાગ દેશી ઘોડલીનો – અરી હાં રે, અનિરૂદ્ધ ઘોડલી. ટેક. અંત્રીક્ષથી ઘોડી ઉતરી. પુજીએ કુમ કુમ ફુલ; ચંચળ ચરણે ચાલતી રે, એનું કોઈ ન કરી શકે મૂલ.  ૧. મોરડે મોતી જડ્યાં રે, હીરા જડિત પલાણ; રત્ન જડિત જેનાં પેંગડાં રે, તેના વેદ કરે છે વખાણ. ૨. અંગ જેનું અવનવું, ઝળકે ઝાકઝમાળ; ઝબુકે જેમ વીજળી રે, તેને કંઠે છે ઘુઘરમાળ. દેવ દાનવ માનવી રે, જોઈ રહ્યા સુંદર શ્યામ; થનક થનક ચાલતી રે, એનું પંચકલ્યાણી છે નામ. ૪. રૂપવંતી ઘોડી ઉપર, અનિરૂદ્ધ થયા સવાર; પાનનાં આપ્યાં બીડલાં રે, શ્રીફળ ફોફળ સાર.

૫. હિંડે હળવો હાથીઓ ઉલટ અંગ ન માય; સુરીનર મુનિજન જાએ વારણે રે. આગળ ઈન્દ્ર રહ્યા છડીદાર. ૬. સનકાદિક શિવ છત્ર ધરે, નારદ વીણા વાયુ ચંદ્ર સૂરજ બેઉં પેંગડે રે, આગળ વેદ ભણે બ્રહ્માય. ૭. વાજાં છત્રીસ વાગતા રે, નગર અને પરદેશ; લોક સર્વે જોવા મળ્યું, શોણિતપૂર દેશ. ૮. રાયે નગર સોવરાવિંયું રે, સોવરાવી છે વાટ; ધજા પતાકા ઝળહળે રે, જશ બોલે બંદીજન, ભાટ. ૯. દેવ સરવે તે આવીયાં રે.  જશ બોલે બંદીજન જાચક ત્યાં બહું જાચતા રે, જેને હિંડોળે નિરધન. ૧૦. રામણ દીવો ઈચ્છે રૂક્ષ્મણી રે, લુણ ઉતારે બેની ધીર; ગાન કરે છે અપ્સરા રે, ત્યાં તો જોવા ઈચ્છે જદુવીર.

૧૧. એવી શોભાયે વર આવ્યો રે, ત્યાં તોરણે ખોટી થાય; વરરાયને સાળો છાંટે છાંટણાં રે, મળી માનુની મંગલ ગાય. ૧૨. ધુસળ મુસળ રવઈઓ. રે. સરિયો સંપુટ ત્રાક; ઈંડી પીંડી ઉતારવાં રે, વરને તિલક તાણ્યું નાક. ૧૩. નાચે અપ્સરા ઈંદ્રની રે નારદ તંબુર વાય; મધુર વીણા વાજતી રે, એવો આનંદ ઓચ્છવ થાય, ૧૪. પુંખવા આવી પ્રેમદા રે, માથે મેલી મોડ; રામણ દીવો ઝળહળે રે, રૂક્ષ્મણીએ ઘાલ્યો મોઙ ૧૫. ગળે ઘાટ ઘાલી તાણિયા રે; આવ્યો માંહ્રરા માંહ્ય, આડા સંપુટ દેવરાવિઆ, ત્યાં, વરત્યો છે જે જે કાર. ૧૬. ઘોડી ગાય ને સાંભળે તેને ગંગા કેરું સ્નાન; વાંઝિયો પામે પુત્રને રે, નિરધનીઓ પામે ધન. ૧૭.

                             કડવું -૮૫ મું.

       બાણાસુર પખાળે શરણ, શોભા ઘણેરી રે; ત્યાં તો બાણમતી મંગળ ગીત ગાય, શોભા ઘણેરી રે. ૧. ત્યાં તો પહેલું મંગળ વરતાય, શોભા ઘણેરી રે. પહેલે મંગળ સોનાના દાન અપાય. ૨. દાન લે છે કૃષ્ણનો સંતાન. ત્યાં તો બીજું મંગળ વરતાય, ૩. બીજે મંગળ ધેનુના દાન અપાય, ત્યાં તો ત્રીજું મંગળ વરતાય, ૪.

ત્રીજે મંગળ હસ્તીના દાન અપાય, દાન લે છે કૃષ્ણનો સંતાન, ત્યાં તો ચોથું મંગળ વરતાય, ચોથા મંગળ કન્યાના દાન અપાય, પ. ત્યાં તો વરતાયા મંગળ ચાર, આપે ગરથ સહિચ ભંડાર, ૬. લાવે બાણમતિ કંસાર, ત્યાં તે પીરસે છે ચાર વાર, ૭. ત્યાં તો આરોગે નરનાર, ત્યાં દુધડે સ્નાન કરાય. ૮. સૌભાગ્યવતી બોલાવે, ઓખા સૌભાગ્યવતી કહેવરાવે. ૯. ઓખા અનિરૂદ્ધ પરણીને ઊઠ્યાં, ત્યાં તો જાનૈયો મેરૂ ત્રુઠ્યા, શોભા ઘણેરી રે. ૧૦. 

                              કડવું-૮૬ મું.

       બાણાસુર ગોરડી નોતરે, સૌ કોઈ સાથ શું રે. સાથે જમણની રીત, હળધર ભ્રાત શું રે. શ્રીકૃષ્ણ કરે પ્રણામ, હળધર ભ્રાત શું રે, તમે ગોરડી વેળા પધારજો સૌકો આવજો રે, સાથે માણસની રીતે, ગમે તેને લાવજો રે; વેવાણ ઘરમાં ગઈ, જ્યાં વરની માવડી રે, તેના કુમ કુમ રોળ્યા પાય, જઈ પાયે પડી રે, અનિરૂદ્ધની માવડી બોલિયાં રીત અમારડી રે, ગોરડી મનાવીને ચાલિયાં મન શું માલતાં રે; હાલ હાલ કરો રસોઈ, રાંધણ ચાલતાં રે, રસોઈ બહુ પ્રકારની ગણતાં નવ લહું રે, કાંઈ વસ્તું અનેક ગણતાં સહું કહે રે, જાદવ કેરી જોડ, સહુકો સાથે શું રે, આવ્યા મહારાજ, છપ્પન ક્રોડ શું રે.

વેવાઈની વાત, કાંઈક સાંભળી રે, ભોજન કરવા ઠામ, જુગતિઓ ભલી રે, આજ્ઞા આપી રાય, સહુકો બેઠાં થયાં રે; એ તો સ્નાન કરી, મંદિરમાં ગયાં રે. સ્મરણ કીધું નાથનું બેઠા બેસણે રે; નવ જોબનવંતી નાર, નીકળી પીરસણે રે,     ચમકતા તકિયા ઘણા; ઝારી લોટડા રે, માંહે બેસણે બહુ વિવેક. દિસે ફુટડા બાવન ગજની થાળી, સોનાના વાડકા રે, પીરસનારી પ્રમાણ, જમનારા લાડકા રે, ખાંડ પકવાન મેવા, બહું ઘણા રે, પુરણને દુધપાક, સાકરીયા ચણા રે.

ગોટા તળિયા, તડબુચા, આંબા શાખશું રે; પિસ્તાને અખરોટ, દાડમ દ્રાક્ષ શું રે; તલ સાંકળી મોળાં દહિંથરા; સેવ છુટી કળી ર; ખોબલડે પીરસે ખાંડ, મરકી બેવડી રે. ખાજાં જલેબી, દીસતી, દાળિયાં મસમસે રે; ઘેબર ને મોતીચુર, જમતાં સહુ હસે રે, મગદળને મેસુર, પેંડા લાવીઆ રે; પકવાન બીજા અનેક લાકડશી ભાવીઆ રે.

બાટબંધટો રાંધીઓ મોંહે ખાંડ ભેળી રે; ગવરીના તાવ્યાં ઘી, શેવો ગળી રે; સારો કર્યો કંસાર, પોળી પાતળી રે; સાકરની મીઠાશ, આણી કચોળે ભરી રે. જમવા બેઠી નાર, જાદવની બાપરી રે; જમતાં કહે ભલી રે, લવિંગ સોપારી એલચી રે, પાન સમારીઆ રે; બીડલે બાસઠ પાન, સહુને આપીઆ રે સાજન હતું કૃષ્ણનું; તે સર્વે જમ્યું રે. પ્રેમાનંદના નાથ, ત્યાં વહાણું થયું રે.

                            કડવું -૮૭ મું.

       રાગ પહેરામણીનો – આપ્યું મુક્યું સર્વે પહોંચ્યું, કન્યાને વળાવો; મારા નવલા વેવાઈઓ. રથ ઘોડાને પામરીઓ, સૌ જાદવને બંધાવો; મારા નવલા વેવાઈઓ. જરકસી જામા, તમે કૃષ્ણને પહેરાવો; મારા નવલા વેવાઈઓ. પંચ વસ્ત્રને શણગાર, તમે જમાત્રને આપો; દક્ષિણના ચીર, રાણી રૂક્ષ્મણીને આપો. ઘરચોળા, સતી સત્યભામાને આપો. મારા નવલા વેવાઈઓ. પાટણમાં પટોળા; રાણી જાંબુવતીને આપો; મારા નવલા વેવાઈઓ.

       વલણ- પહેરામણી પૂરણ થઈ, હૈડે હરખ ન માય રે; કન્યા તેડી કોડ કરી, હવે કૃષ્ણ દ્વારિકા જાય રે.

                                   કડવું – ૮૮ મું.

       રાગ વરાડી – ઓખા ચાલી ચાલણહાર, સૈયરો વળાવા સંચરી; ઓખા ઊભી રહે મળતી જા. માને વહાલી દીકરી; કોઈ લાવે એકાવળ હાર, કોઈ લાવે સોનાનાં સાંકળાં; કોઈ લાવે શોળ શણગાર, ઓખાબાઈને પહેરાવવા. ઓખાજી વળતાં બોલિયાં; કહે બાઈ રે. ચિત્રલેખા આવ ઓરી, આ વાર રે, આ લે સોનાના સાંકળાં બોલ્યાં બાઈ રે, તારા ગુણ ઓશિંગળ ગાઉં, બોલ્યાં બાઈ રે; નીત નીત ગોમતી ને રણછોડ આવ્યા નાહી રે, ત્યાં મુજને સંભાળજો, બાઈ રે; એટલે પહોંચ્યા મનના કોડ, મારી બાઈ રે,

                                   કડવું -૮૯ મું.

       રાગ ધોળની દેશી- ઓખાબાઈ તો સાસરીએ હવે જાય રે, માનુની તો મળી મંગળ ગાય રે; રથ અગ્રે પૈડે શ્રીફળ તે સિંચાય રે, ઓખાબાઈને લાડું કચોળું અપાય રે, ઓખાબાઈને શિખામણ દે છે માય રે.

                                    કડવું -૯૦ મું.

       રાગ બીભાસ – સાસરિયાના સાથમાં, તું ડાહી થાજે દીકરી; હું તુજને શિખામણ દઉં તે રખે જાતી વીસરી સાસરિયાના સાથમાં, હળવે હળવે ચાલિયે; સાસરિયાના સાથમાં, ખોળે ખાવાના ઘાલિયે, સાસરિયાના સાથમાં, કંથ સારૂં માલિયે; સાસરિયાના સાથમાં, સૈકડો આધો  તાણીએ. સાસરિયાના સાથમાં, કુવે  વાત ન કીજીએ; સાસરિયાના સાથમાં, પર પુરૂષ સાથે વાત કરતા બીજીએ, સાસરિયાના સાથમાં ઢુંકી પાણી નવ લીજીએ; સાસરિયાના સાથમાં, પર પુરૂષની હસી તાળી નવ લીજીએ; પિયુજીને પરમેશ્વર જાણી, પગ ધોઈ પીજીએ રે.

                             કડવું -૯૧ મું.

       રાગ ફટાણાની ચાલ – આવ્યો આવ્યો દ્વારિકાનો ચોર, લાખેલી લાડી લઈ વળ્યો રે; જેણે વડવે ચાર્યા ઢોર, લાખેણી હાર્યો બાણાસુર રાય, કૃષ્ણરાય જીતીયા રે; વેગે આવ્યા દ્વારિકાની માંય, કેશવરાય જીતીયા રે, રાણી રૂક્ષ્મણીએ વધાવી લીધા, ત્રિકમરાય જીતીયા રે; તે તો પુરાણે  પ્રસિદ્ધ, ધીંગડમલ જીતીયા રે. તે તો ગોત્રજ આગળ જાય, કલ્યાણરાય જીતીઆ રે; બંનેના હાથે કંકણ, મીંઢળ છોડાય, કલ્યાણરાય જીતીઆ રે.

                                    કડવું-૯૨ મું.

       રાગ ધોળ મંગળ- તારા બાપનો બાપ તેડાવ, છોગાળા દોરડો નવ છુટે, તારો કૃષ્ણ વડવો તેડાવ, છબીલા દોરડો નવ છુટે. તારી રૂક્ષ્મણી માત તેડાવ, તારો પ્રદ્યુમન તાત તેડાવ, છબીલા. તારી રતુમડી માતા તેડાવ, છબીલા. બ્રહ્માએ વાળી ગાંઠ, છબીલા. તારો બળભદ્ર કાકો તેડાવ, છબીલા; તારી રેવતી કાકી તેડાવ. છબીલા. તેની રૂદ્રે બાંધી ગાંઠ, કેમ છુટી જાય, હો લાડી; તારો બાણાસુર તેડાવ. હો લાડી.

બાણમતી માત તેડાવ, હો લાડી; તારો શંકર તાત તેડાવ હો લાડી; દોરડો નવ છુટે, તારી પારવતી માત તેડાવ, હો લાડી; તારો ગણપતિ ભ્રાત તેડાવ, હો લાડી, દોરડો નવ છુટે; તારી શુદ્ધ બુદ્ધ ભોજાઈ તેડાવ, હો લાડી; દોરડો નવ છુટે, તારી ચિત્રલેખા ચોર તેડાવ, હો લાડી; દોરડો નવ છુટે. ઓખા છોડે દોરડો તે જાદવ જુવતી ગાય, છબીલા દોરડો નવ છુટે. બેઠી ગાંઠ તે છુટા જાય, છબીલા દોરડો કેમ છુટે.

                                    કડવું -૯૩ મું.

       રાગ ધનાશ્રી – રીત ભાત પરિપૂર્ણ કરી ઉઠ્યા કૃષ્ણ તનજી, નવું રે મંદિર વસાવવાને ત્યાં આપ્યું રે ભુવનજી. એકવાર શ્રીકૃષ્ણે ઓખાને; ખોળા માંહે બેસારીજી; માંગવું હોય તે માંગી લેજે, તું છે વહુઅર અમારીજી. મારા બાપને એક દીકરો; તમે આપો રે ભગવાનજી; ભગવાને આપ્યો દીકરો, તેનું ગયાસુર નામજી. બાણાસુરનો ગયાસુર વંશ ધારણહારજી; કહી કથાનો સંદેશ ભાગ્યો, પરિક્ષીત લાગ્ય પાયજી. શુકદેવજી અમને પાવન કીધા, સંભળાવ્યો મહિમાયજી. આરાધું ઈષ્ટ ગુરુદેવને, ગણપતિને લાગું પાયજી. શ્રોતા વક્તા સહું સાંભળો; કહે કવિ કર જોડજી; ભાવ ધરી સહું બોલજો જય જય શ્રી રણછોડજી.

ઓખાહરણ જોવા કલીક કરો:- https://youtu.be/WpyjJktlR2Q

       ઈતિ શ્રી ભાગવત મહાપુરાણે દશમ સ્કંધે શ્રી શુકદેવ પરિક્ષીત સંવાદે પ્રેમાંનંદ કૃત ઓખાહરણ સંપૂર્ણં.                     

Leave a Comment

gu Gujarati
X